مسیح علی نژاد

یک انتخابات و هزار و یک سودا  -  مسيح علي‌نژاد

 

احمدي‌نژاد كماكان در سفرهاي استاني دست پيش مي‌برد تا توده مردم، گرد او حلقه زنند و براي نخستين بار دست رئيس‌جمهور كشورشان را بفشارند و با او در يك پياله آب بخورند و عكس و تصوير آن بر صفحه رسانه‌ها بنشيند. همزمان، خاتمي گفت‌وگوي تمدن‌ها را ارج مي‌نهد و بزرگ‌ترين مردان عرصه سياست‌هاي جهاني را بدون هيچ نزاعي، (رام) و (آرام) به ايران مي‌كشاند تا براي نخستين بار حلقه‌اي از مردان سياست كشورهاي خاورميانه و غرب و سازمان ملل دست‌هاي يك رئيس‌جمهور سابق در ايران را در يك ميهماني ناب بفشارند و عكس و تصوير آن بر صدر رسانه‌هاي جهان بنشيند. مهدي كروبي كه رداي نامزدي رياست‌جمهوري را برخلا‌ف سايرين بي اين پا و آن پا كردن و با اطمينان بيشتري به تن كرده است نيز همچنان در حلقه و جمع كساني در تكاپو است كه تقويت فرهنگ و فلسفه تحزب در ايران را راه برون‌رفت از آشفتگي سياسي مي‌دانند و بدين ترتيب اولين سياستمداري مي‌شود كه بر خلا‌ف روساي‌جمهور سابق ايران، هيچ ابايي از حزبي بودن ندارد و با ياران هم حزبي‌اش تمام قد به عرصه انتخابات مي‌آيد تا عكس و رسم يك حزب براي ورود به عرصه تصميم‌گيري، صدرنشين خبرها شود. بي‌شك هر سياستمداري علا‌وه بر نقاط ضعف و رفتار مورد نقد، گفتار و كردار مثبتي نيز دارد كه گاه در زاويه ديد رسانه‌هاي منتقد، كمرنگ‌تر ديده مي‌شود و در زاويه ديد رسانه‌هاي همسو، پررنگ تر از حد معقول و معمول. ‌ قطعا در اين ستون كوتاه و سطور فشرده، جا و مجال پرداختن به رفتار برجسته و نكته قوت سياستمداران زيادي نيست اما در همين سه مثال بالا‌ شايد بشود روشن و شفاف بررسي كرد كه چرا سياستمداران يك كشور نكات قوت ديگري را مشق نمي‌كنند و هر كدام تنها در يك بعد و يك شيوه بر ديگري برتري دارند و در ابعاد ديگر مورد انتقاد واقع مي‌شوند. احمدي‌نژاد سنت‌گذار سفرهاي استاني بود و اين نقطه قوت دولتش شد. فارغ از نقد‌هايي كه به شيوه اجراي اين سفرها وارد است و بايد با آسيب‌شناسي پديده <نياز> در جامعه ، بيش از هميشه مراقب بود تا عزت نفس ملتي زير سوال نرود با اين همه رئيس دولت نهم پرچم هيات دولت را از پايتخت بلند كرد و روانه استان‌هاي دور شد تا شهرستان‌ها و روستاها را نيز مستقيم و بي‌واسطه مخاطب قرار دهد. حالا‌ هيچ فرقي هم نمي‌كند كه به جاي شعارها و وعده‌هاي معيشتي دوران انتخابات، موضوع بحث را عوض كند و با آنان از انرژي هسته‌اي يا هولوكاست حرف بزند، مهم اين است كه بي‌واسطه با توده مردم حرف زدن را برگزيد و بر آن صحه گذاشت. اين عملكرد در رسانه‌هاي همسو چنان اغراق‌آميز اطلا‌ع‌رساني مي‌شود و تلفيق آن با عوالم معنوي و عواطف انساني و مباني ديني و اعتقادي، ماجرا را كاملا‌ عوض مي‌كند و بخش‌هايي از جامعه به طور كلي در قالب مخالف اين اقدام قرار مي‌گيرند و گاه به طعنه و كنايه بر اين مشي و شيوه مي‌نگرند و تا اسم سفرهاي استاني را مي‌شنوند يا تصوير تلويزيوني آقاي رئيس‌جمهور در حلقه مردم را مي‌بينند ناخواسته مقاومت مي‌كنند. همين اتفاق براي رئيس‌جمهور سابق در نوع ديگري رخ داد. ‌ 

سيدمحمد خاتمي بر خلا‌ف احمدي‌نژاد، عزت ايران در عرصه‌هاي خارجي هم برايش مهم بود و با هر سفر خارجي او معمولا‌ يك بحران يا يك تنش سياسي پديد نمي‌آمد. ايده تنش‌زدايي و گفت‌وگوي ميان تمدن‌هاي او فرش سرخي شد در برابر اعضاي دولت اصلا‌حات در سفرها و سياست‌هاي خارجي و گشايش درهاي جديد براي مراودات بين‌المللي اما رسانه‌ها و ياران همسو با دولت او نيز بيش از روال معمول بر انعكاس و بزرگنمايي گام‌هاي خاتمي در مسير تحقق ايده گفت‌وگوي تمدن‌ها پاي فشردند و بخش‌هايي از جامعه حالت تدافعي در برابر هرگونه فعاليت مديران اجرايي و تاسيس مراكز گفت‌وگوي تمدن‌ها و سفرهاي خارجي مسوولا‌ن مي‌گرفت و شكوه مي‌كردند كه چرا براي گفت‌وگو ميان توده مردم نيز به همين اندازه برنامه‌ريزي نمي‌شود.

در مورد مهدي كروبي نيز همين اتفاق در حال وقوع است. نقطه قوت اين سياستمدار جامه عمل پوشيدن به شيوه مدرن علم سياست‌ورزي است. سنت دولت‌هاي گذشته را شكسته است تا مبادا اول رئيس‌جمهوري انتخاب شود و سپس يك شبه از دل آن انتخابات، حزبي هم شكل گيرد. درست مانند احزاب هوادار دولت احمدي‌نژاد و خاتمي كه پس از انتخاب آنان شكل گرفتند. كروبي حزب دولت‌ساز را بر احزاب دولت‌ساخته ارجح مي‌داند و اگرچه خاتمي، ‌هاشمي، احمدي‌نژاد و سايرين هرگز خودشان را در قالب يك حزب نگنجاندند، او هيچ ابايي ندارد كه فعاليت حزبي را ستايش كند اما باز بزرگنمايي رسانه‌ها و هواداران شيخ همان سرنوشت مشابه را برايش رقم مي‌زند. يعني سفرهاي استاني احمدي‌نژاد و سفرهاي خارجي خاتمي و فعاليت حزبي كروبي كه سه نقطه قوت سه سياستمدار است، در برخي از سطوح جامعه هوادار نمي‌يابد. در حالي كه اين هر سه مشي و منش را مي‌توان بي‌شك از مهم‌ترين شاخصه‌هاي كارآمدي سياستمداران دانست تا آنجا كه اگر هر يك از اين سه سياستمدار بي هيچ ابايي نقطه مثبت ديگري را مشق مي‌كردند، شايد تلفيق قابل قبول‌تري از هيبت يك سياستمدار در ذهن افكار عمومي مي‌نشست. در بدنه جامعه با ظهور هر يك از اين سياستمداران، به يك بخش اهميت داده مي‌شود و باقي حوزه‌ها كمرنگ‌‌تر باقي مي‌ماند و نتيجه آن مي‌شود كه همان بخشي كه انرژي و توان متمركزشده سياستمدار را از آن خود ساخته بود به واسطه تبليغات اغراق‌آميز هواداران سياسي و رسانه‌اي آنان ناخواسته آسيب مي‌بيند و چهره دگرگون مي‌سازد. بدين ترتيب مردان سياست ايران راه را هم براي تحقق شعارهاي خود دشوار مي‌كنند و هم جامعه از به فراز آمدن و سپس به فرود رسيدن دلزده مي‌شود و نظم مشخصي را در روند پيشبرد اهداف خود نمي‌بيند. انتخابات رياست‌جمهوري آينده در راه است و فصل خانه تكاني براي سياستمداران نزديك. شايد بد نباشد پيش از تنظيم وعده‌ها و شعارهاي انتخاباتي، ابتدا عادات گذشته را وارسي كنند و اگر عادت تك بعدي نگريستن هنوز در آنان باقي مانده است ابايي از عادت شكني نداشته باشند. اگر نه از منظر روزنامه‌نگاري بلكه از منظر جامعه نگاه شود، شايد سياستمداري كه بي‌واسطه با مردم در سفر‌هاي استاني سخن مي‌گويد و در همان هفته جمعي از سران كشور‌هاي مهم اروپايي را به تهران فرا مي‌خواند و سپس همانند سياستمداران كشور‌هاي پيشرفته، هيچ ابايي از فراخواندن نيروهاي حزبي و پوشيدن قباي دبيركلي يك حزب ندارد، بسيار كارآمدتر و ارزشمندتر است از سياستمداري كه تنها در يكي از اين زمينه‌ها متمركز شده است. ‌ اگر براي سياستمداران برنامه مشخصي مدون نشده باشد يكي با شعار دولت سازندگي و ديگري با شعار اصلا‌حات و ديگري با شعار دولت اسلا‌مي بر كرسي بنشيند نه‌تنها كار مشترك و مشخصي را پيش نخواهند برد بلكه دولت‌ها يكي پس از ديگري كارها و راه‌هاي رفته دولت‌هاي پيشين را نيز ناخواسته مصدوم مي‌كنند


نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم مهر ۱۳۸۷ساعت ۳:۶ ق.ظ توسط مشرقی| |
آخرین انسان زمین تنها در اتاقش نشسته بود که ناگهان در زدند
www.Rayehe-Reyhan.Blogfa.com & www.TakTemp.ir & www.j28.ir
<>